تبليغاتX
نجوم ,علاقه کودکی ام
نجوم ,علاقه کودکی ام
 فروردین، سفینه ی حامل فضانوردان ایستگاه بین المللی به هنگام بازگشت به زمین دچار مشکل شد و 475 کیلومتر دورتر از محل تعیین شده فرود آمد. کارشناسان مشغول تحقیق درباره علت این حادثه هستند.
علت سقوط آزاد فضاپیمای روسی در بازگشت از ایستگاه فضایی به زمین هنوز مشخص نیست، اما ماموران رسیدگی به این پرونده حدس می­زنند یک اتصال کوتاه در مدارهای الکتریکی این سفینه فضایی باعث ایجاد تاخیر در جداشدن واحد پیشرانه شده است و به اشکال در فرود سفینه انجامیده است.
31  فرودین ماه گذشته (19 آوريل 2008)، سفینه­ی روسی سایوز به هنگام ورود به جو زمین به طور خودکار وارد وضعیت «ورود پرتابه­ای» شد. این وضعیت که به عنوان پشتیبان وضعیت ورود عادی طراحی شده است، باعث می­شود تا سفینه مسیری را طی کند که نسبت به مسیر عادی شیب بیشتری دارد. به هنگام ورود به جو از طریق این مسیر، فضانوردان در معرض شتابی 10 برابر بزرگتر از گرانش زمین قرار می­گیرند.
Russia space web /بخش‌هاي مختلف سايوز
به هنگام سقوط آزاد، مسئولین کنترل ماموریت در مسکو ارتباط رادیویی خود را با کپسول حاوی فضانوردان به مدت 1 ساعت از دست دادند. به همین دلیل در ابتدا نمی­دانستند که سفینه وارد وضعیت ورود پرتابه­ای شده و در نتیجه حدود 475 کیلومتر دورتر از محل تعیین شده فرود آمده است.
این دومین بار پیاپی و در مجموع سومین بار است که سفینه­ی سایوز در وضعیت ورود پرتابه­ای قرار می­گیرد.
در یک کنفرانس خبری که هفته­ی پیش برگزار شد، مدیر ماموریت­های فضایی ناسا، «بیل گرشتن­مایر» (Bill Gerstenmaier)، خطری را متوجه فضانوردان ندانست و از افکار عمومی خواست تا زمان انتشار گزارش رسمی کمیسیون تحقیق و بررسی صبر کنند. وی همچنین افزود: "ما این موضوع را به عنوان یک مشکل جدی تلقی نمی­کنیم ولی این مسئله­ای است که به وضوح نباید رخ می­داد. همچنین مایل نیستیم تکرار موارد مشابهی را در آینده ببینیم".
اتصال کوتاه الکتریکی
شبکه­ی خبری اینترفاکس روسیه به نقل از یک مقام سازمان فضایی روسیه که خواست نامش فاش نشود گفت که به علت گرمای شدید به هنگام ورود به جو زمین، سفینه­ی فضایی سایوز دچار صدمات  شدیدی شده است و فضانوردان داخل سفینه در معرض خطرات بزرگی بوده­اند. ولی گرشتن­مایر از چنین اظهاراتی ابراز بی­اطلاعی می­کند.
مظنون اصلی این حادثه کابلی است که بخش کنترل مرکزی در کپسول حاوی فضانوردان را به تجهیزات فرود سایوز متصل می­نماید. یک اتصال کوتاه در این کابل به طور خودکار باعث رفتن سفینه به وضیعت ورود پرتابه­ای می­شود. گمان می­رود در سال گذشته نیز چنین اتصال کوتاهی باعث ورود سایوز به صورت پرتابه­ای شده باشد.
سايوز بر فراز جو
جهت­یابی اشتباه
مامورین رسیدگی به پرونده­ی حادثه­ی مشابه در سال قبل، شواهدی دال بر تاخیر در جدا شدن واحد پیشرانه از کپسول حاوی فضانوردان یافته­اند. اگر واحد پیشرانه به موقع از کپسول حاوی فضانوردان جدا نشود، توزیع وزن سفینه را تغییر می­دهد به طوری که باعث می­شود کپسول فضانوردان در جهتی غیر از جهت تعیین شده به جو زمین وارد شود.
گزارشات اولیه از سرنشینان سایوز حاکی از آن است که مورد مشابهی به هنگام ورود 31 فروردین روی داده است. کارشناسان روسی مشغول بررسی ارتباط احتمالی این دو حادثه هستند. ولی گرشتن­مایر نسبت به پیش­داوری­ها و نتیجه­گیری پیش از موعد هشدار می­دهد. او معتقد است باید به کارشناسان روس اجازه داد تا به طور کامل داده­ها را بررسی و تجزیه و تحلیل کنند تا به نتیجه­ی درست برسند.
زمان بحرانی
حادثه­ی سایوز در زمانی حساس برای ناسا روی داد. ناسا قصد دارد شاتل­ها را تا سال 2010 بازنشسته کند و سفینه­ی اوریون را جایگزین آن­ها نماید. اما اوریون تا سال 2015 آماده نخواهد شد. در طی این پنج سال فاصله، فضاپیمای سایوز گزینه­ی اصلی برای ارسال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین­المللی و بالعکس خواهد بود.
بنابه عقیده­ی گرشتن­مایر، هنوز زود است که راجع به تاثیرات احتمالی حادثه­ی سایوز روی برنامه­های آینده­ی ناسا صحبت شود. ولی او اضافه می­کند که ممکن است ناسا گزینه­ی ارسال فضانوردان به کمک سفینه­های تجاری را نیز در نظر بگیرد. او می­گوید: "ما بودجه­ی لازم برای سرمایه­گذاری بر روش­های متعدد پرتاب سفینه­های فضایی را نداریم. ولی تمام تلاش خود را می­کنیم تا اوریون را در کمترین زمان آماده کنیم. در غیر این صورت از حمل و نقل تجاری فضانوردان استفاده خواهیم کرد."
امیرحسام صلواتی   
منبع NewScientist

مجله نجوم

 
+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 18:6  توسط حسین | 
سلاممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

سلامی به وسعت تاریخی نوروز

سال نو همه مبارک امیدوارم زیر سایه پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت سال خوبی داشته باشید.

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت 18:3  توسط حسین | 
سلام به تمام دوستای عزیزم

وبلاگم یه ساله شد خیلی خوشحالم و ممنونم از اونایی که به وبلاگم سر می زدن و نظر میدادن

موفق باشید

+ نوشته شده در  جمعه دهم اسفند 1386ساعت 17:51  توسط حسین | 
سيارکي در حال نزديک شدن به زمين است و در نزديک‌ترين فاصله‌ي خود از زمين به نزديکي مدار ماه مي‌رسد. اين سيارک در پرنورترين حالت به قدر حدود ۱۰ مي‌رسد و مي‌توان آن را با تلسکوپي ۷ سانتي‌متري رصد کرد.
حامد پورخرسندي
۶ بهمن ۱۳۸۶

طبق محاسبات دانشمندان موسسه‌ی مطالعه بر روی اجرام نزدیک به زمین، متعلق به ناسا، سیارکی کوچک، ۹ بهمن ماه به نزدیک‌ترین فاصله خود از زمین خواهد رسید.

مسير تقريبي حرکت سيارک/ اسکاي اند تلسکوپ

سیارک 2007TU24، يازدهم اکتبر ۲۰۰۷ توسط نقشه بردار آسمان موسوم به کاتالینا در آریزونا کشف شد. این سیارک ۹ بهمن ماه در ساعت ۸:۳۳ دقیقه به وقت جهانی، به فاصله ۱.۴ (يک و چهار دهم) برابر فاصله زمین از ماه (۵۵۴۰۰۰ کیلومتر از مرکز زمین) خواهد رسید. در این حالت، سیارک از قدر ۱۰.۳ ( ده و سه دهم) دیده خواهد شد، که در این شرایط حتی با تلسکوپ‌های ۳ اینچ نیز به خوبی دیده می‌شود.

در اولین تصاویر رادیویی که توسط تلسکوپ راداری گلدستون از این جرم گرفته شده است، جزییات سیارک، به اندازه ۲۰ متر در پیکسل قابل تفکیک هستند، ولی در هنگام نزدیک‌ترین فاصله از زمین، تلسکوپ‌های بزرگی همچون آرسیبو نیز به مطالعه این جرم خواهند پرداخت.

اندازه دقیق این سیارک ۲۵۰ متر به دست آمده است. احتمال برخورد اجرامی با این اندازه به زمین در حدود یکبار هر ۳۷۰۰۰ هزار سال  است. همه‌ي منجمان آماتور و حرفه‌ای در حالی با تلسکوپ‌های مختلف چشم به این سیارک خواهند دوخت، که آن شب‌ها در میان ستاره‌های دورقطبی حرکت می‌کند.

به دلیل حرکت سریع این سیارک در زمینه آسمان(بیش از ۳۰ درجه در یک شبانه روز)، در تلسکوپ به صورت ماهواره‌ي کم نوری دیده می‌شود، که در آسمان حرکت می‌کند. چند سال قبل سیارک دیگری نیز به نام توتاتیس از نزدیکی زمین عبور کرد، که رصدگران ایرانی بسیاری این سیارک را رصد کردند.

گذر نزدیک سیارکی در این اندازه یا بزرگتر تا سال ۲۰۲۷ تکرار نخواهد شد، که اهمیت رصد این جرم را نمایان می کند.

با توجه به فاصله‌ی نزدیک سیارک تا زمین، مسیر حرکت آن در آسمان در آسمان برای ناظران نقاط مختلف یکسان نیست و می‌تواند تا ۱ درجه تفاوت داشته باشد. برای اطلاع از مسیر حرکت سیارک در محل زندگی خود به آدرس زیر مراجعه کنید.

 http://ssd.jpl.nasa.gov/horizons.cgi?find_body=1&body_group=sb&sstr=2007%20TU24

در ۳ و ۴ بهمن ماه تلسکوپ راداری گلدستون این سیارک را رصد کرد، و در ۷ و ۸ بهمن ماه تلسکوپ ۳۰۵ متری آرسیبو و بالاخره از ۱۱ تا ۱۴ بهمن ماه سیستم عکسبرداری با تفکیک بالا این سیارک را رصد خواهند کرد، تا شکل سه بعدی و کاملی از این سیارک بدست آید.

منبع: ناسا

برگرفته از سایت مجله نجوم

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 18:48  توسط حسین | 
سلام

ممنون که به من سر می زنید تغییر قالبم هم نظر دوست خیلی گلم فروغ عزیزم بود ازش ممنونم و ازش معذرت میخوام که دیر به دیر به وبلاگش سر می زنم

ممنونم

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام دی 1386ساعت 18:39  توسط حسین |